1
"Λα
Τσούνγκα" του
Μάριο Βάργκας Λιόσα
(νόμπελ λογοτεχνίας 2010)
(είδος
παράστασης:
θεατρική εκδοχή του
λατινοαμερικάνικου λογοτεχνικού "μαγικού ρεαλισμού")
Οι καλλιτεχνικές διαδρομές της Ομάδας Νάμα και
της Καρυοφυλλιάς Καραμπέτη συναντήθηκαν σε μια δημιουργική
συνεργασία: το
θεατρικό έργο Λα Τσούνγκα του εξαιρετικού λατινοαμερικάνου
λογοτέχνη Μάριο Βάργκας Λιόσα.
Ένα απρόσμενο
συμβάν στο περιθωριακό καφενείο της Τσούνγκα,το 1945 σε μια παραγκούπολη
της Πιούρα στα βόρεια του Περού, θα
πυροδοτήσει τη φαντασία των τεσσάρων θαμώνων,
αλλά και των θεατών: Η εξαφάνιση της όμορφης Μέτσε,
"φίλης" ενός εξ
αυτών, θα ενσαρκωθεί σε τέσσερεις εκδοχές που αντανακλούν
ενδόμυχες πτυχές της προσωπικότητάς τους. Ένα ακόμα μυστικό θα
προστεθεί στην αινιγματική ιστορία της Τσούνγκα,
που στοιχεία της ενυπάρχουν σε διάφορα μυθιστορήματα του Λιόσα.
Το έργο Η Τσούνγκα είναι ένα από τα 8 θεατρικά του Λιόσα και
ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα.
Η παράσταση Λα Τσούνγκα είχε τέσσερις υποψηφιότητες στα βραβεία
κοινού του Αθηνοράματος 2010 (καλύτερης παράστασης, σκηνοθεσίας,
γυναικείου ρόλου και μουσικής) και απέσπασε το 2ο
βραβείο γυναικείου ρόλου με την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη
στο ρόλο της Τσούγκα
2 "Έγκλημα, Τιμωρία,
Λεφτά, Δολοφονία συνταξιούχου"
του Ματίας Άντερσον
Ο κεντρικός ήρωας του έργου του Άντερσον, ένας επίδοξος
συγγραφέας, εμπνεόμενος από το Έγκλημα και Τιμωρία,
αποπειράται ενώπιον ενός ακροατηρίου, να ολοκληρώσει ένα
πολλά υποσχόμενο έργο, που φιλοδοξεί να σχολιάσει
σημερινές κοινωνικές καταστάσεις. Η απειρία του εν λόγω
αφηγητή – συγγραφέα θα οδηγούσε το έργο σε μια
επιφανειακή προσέγγιση, αν οι στερεοτυπικοί κοινωνικοί
χαρακτήρες του, που ζωντανεύουν μέσα από τις σκέψεις
του, δεν αυτονομούνταν φέρνοντάς τον σε αμηχανία και δεν
ζωντάνευαν με χιούμορ τη δική τους αληθινή εκδοχή.
Ο Άντερσον με αυτόν τον ευρηματικό τρόπο θέτει το
ερώτημα αν μπορεί να υπάρξει δικαιολογημένη βία σε ένα
σύγχρονο πλαίσιο, για να σχολιάσει ταυτόχρονα με
ανατρεπτικό χιούμορ προβλήματα της σημερινής κοινωνικής
πραγματικότητας.
Η Ομάδα Νάμα καταπιάνεται και πάλι με ένα έργο που αφορά
τη σύγχρονη κοινωνία, αναδεικνύοντας θέματα που την
προβληματίζουν, αλλά που κινείται όμως αυτή τη φορά με
χιούμορ, στα όρια μεταξύ ρεαλισμού και παράλογου. Ένας
από τους στόχους των σκηνοθετικών και εικαστικών
επιλογών ήταν το ύφος της παράστασης να βρίσκεται στον
αντίποδα της βαριάς ατμόσφαιρας του έργου του
Ντοστογιέφσκι.
πρώτη παράστασηστη νέα περίοδο: Κυριακή 23/10/11
τελευταία παράσταση:
14-11-11
παραστάσεις: ---
(οι
παραστάσεις ολοκληρώθηκαν)
διάρκεια παράστασης: 90 λεπτά
έκτακτες
παραστάσεις
για γκρουπ (οργανισμοί, σχολεία) :
τις εργάσιμες μέρες στις 11:00
& το Σάββατο στις 18:30
3"Η
Γάζα είναι..."
(Μαθήματα επιβίωσης)
Μια παραγωγή της Ομάδας Νάμα με τους συντελεστές της ομάδας
Familia
σε σκηνοθεσία Μάνιας
Παπαδημητρίου.
«Μόνο η θάλασσα με βοηθάει να ονειρεύομαι.
Όταν στέκομαι στην ακτή φαντάζομαι την Κύπρο,
ένα ταξίδι στο Παρίσι, μία πτήση στη Ρώμη…»
Μαχμούτ, έτος γέννησης 1995
Σε πρώτο επαγγελματικό ανέβασμα μια παράσταση
βασισμένη στους μονολόγους παιδιών 13 έως 17 ετών που έζησαν
τους βομβαρδισμούς των Ισραηλινών στη Γάζα από το Δεκέμβριο του
2008 μέχρι τον Ιανουάριο του 2009. Μονόλογοι που απασχόλησαν
καθηγητές και μαθητές σε πάνω από 40 χώρες και που στις 29
Νοεμβρίου 2010 παρουσιάστηκαν στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη
Νέα Υόρκη από μαθητές όλων αυτών των χωρών με σκοπό να δουν
αυτοί που ορίζουν τις τύχες των λαών τι συμβαίνει στις ψυχές των
παιδιών όταν καταπατώνται όλα τα άρθρα των συνθηκών που οι ίδιοι
έχουν υπογράψει. Η παράσταση περιέχει σπάνιο οπτικοακουστικό
υλικό από την ιστορία της πολύπαθης Γάζας.
Μέσα σ’ ένα κλίμα οδύνης,
οργής και ανησυχίας για τα δεινά που περιμένουν και τον Έλληνα
πολίτη, πιστεύοντας ότι το θέατρο δεν είναι μόνο ένα όπλο
συνειδητοποίησης και αντίστασης, αλλά και τρόπος για να
ερευνήσει κανείς την αλήθεια, επιλέξαμε να ακούσουμε τις φωνές
παιδιών που κάνουν θέατρο σε μία πολιορκημένη πόλη. Γιατί
υπήρξαμε και εμείς κάποτε παιδιά και κάναμε θέατρο κάθε Μάρτιο
με θέμα την πολιορκία του δικού μας Μεσολογγίου. Πώς μπορούμε
τώρα που κάτι τέτοιο γίνεται δίπλα μας να κάνουμε ότι δεν
συμβαίνει; Πώς μπορούμε να κοιτάξουμε στα μάτια τους ανθρώπους
που υποφέρουν όταν οι ίδιοι δεν είμαστε ικανοί ούτε να
οργιστούμε αρκετά γι’ αυτό που τους συμβαίνει;
Όπως λέει και ο Μπρεχτ:
«Πρώτα ήρθαν και συλλάβανε τους κομμουνιστές. - Δε μίλησα γιατί
δεν ήμουνα κομμουνιστής.
Μετά ήρθαν για τους Εβραίους. - Δε μίλησα γιατί δεν ήμουν
Εβραίος.
Μετά συλλάβανε τους εργάτες των συνδικάτων. - Δε μίλησα γιατί
δεν ήμουν συνδικαλιστής.
Μετά τους καθολικούς. - Δε μίλησα γιατί δεν ήμουν καθολικός.
Αλλά όταν ήρθαν να πιάσουν εμένα δεν είχε απομείνει κανείς για
να μιλήσει.»
Η παράσταση είναι αφιερωμένη στη μνήμη του
σκηνοθέτη και ακτιβιστή Juliano Mer-Khamis, που δολοφονήθηκε
τον Απρίλιο του 2011 στην παλαιστινιακή πόλη Jenin. Ο Juliano
Mer-Khamis ίδρυσε στην Jenin το Freedom Theater, που λειτουργεί
μέχρι και σήμερα.
4Η
"Κακομοίρα" της Νάπολι ένας
μονόλογος βασισμένος στο μυθιστόρημα της Elena Ferrante «i
giorni dell’ abandono»
Τι παθαίνει μια εγκαταλελειμμένη σύζυγος; πως βιώνει την
απόρριψη από τον άνδρα με τον οποίο μοιράστηκε τα όνειρα της;
Πόσο ικανή είναι να πάρει την ζωή της στα χέρια της και την ζωή
των παιδιών της; Πως μπορεί να βγει από το σκοτάδι που την έχει
βυθίσει η άρνηση να δει τον εαυτό της έξω από την συνήθεια του
γάμου, έξω από την συνήθεια της εξάρτησης της, έξω από τον ρόλο
της συζύγου, από τον ρόλο της μητέρας; Τι μπορεί να σημαίνει και
να σηματοδοτεί το «κενό συνείδησης»;
Λίγα λόγια για το
έργο
Ο Μάριο εγκαταλείπει
την Όλγα και τα δύο τους παιδιά ισχυριζόμενος «κενό συνείδησης».
Αρχικά η Όλγα δεν δίνει σημασία στα λόγια του πιστεύοντας ότι
είναι μια προσωρινή κρίση. Όσο περνάει ο καιρός η Όλγα βυθίζεται
σε μια κόλαση όλο και περισσότερο προσπαθώντας να
συνειδητοποιήσει τι της συμβαίνει. Εγκαταλείπει τον εαυτό της,
παύει να μακιγιάρεται, να καθαρίζεται, παύει να φροντίζει τα
παιδιά της, κάνει πράγματα που αργότερα δεν θυμάται, γίνεται
καυστική και κακιά με όποιον προσπαθεί να την πλησιάσει και
ακόμα περισσότερο με τον Καράνο, τον οργανοπαίχτη που μένει στην
πολυκατοικία της και ο οποίος προσπαθεί με κάθε τρόπο να της
δείξει ότι ενδιαφέρεται για αυτή. Βιώνει το απόλυτο «κενό
συνείδησης» την νύχτα που ο Όττο, το λυκόσκυλο της οικογένειας,
ξεψυχάει στα χέρια της και η ίδια μέσα από την βαθειά θλίψη που
την πλημμυρίζει προσπαθεί να βάλει τα κομμάτια της σε τάξη έτσι
ώστε να συνέλθει και να συνεχίσει με την ζωή της χωρίς τον
Μάριο. Μέσα από την διαδικασία της ανάστασης ενός καινούργιου
εαυτού, ενός εαυτού που η Όλγα μέχρι την ημέρα της εγκατάλειψης
της δεν γνώριζε, η Όλγα προβάλλει συνεχώς μπροστά της το
φάντασμα της «κακομοίρας του Βόμερο», μιας όμορφης γυναίκας που
αφού εγκαταλείφθηκε από τον άνδρα της πνίγηκε στα νερά του Κάπο
Μιζένο. «Η κακομοίρα» για την Όλγα σηματοδοτεί την εικόνα κάθε
γυναίκας που δυστυχεί και παύει να επιβιώνει εφόσον χάσει τον
έρωτα.
διανομή:
Όλγα: Πέππη Μοσχοβάκου Καράνο:
Σταύρος Παργινός
(σε αντικατάσταση
του Γιάννη Γιούνη της περσινής
περιόδου)
έναρξη
παραστάσεων:
από
Παρασκευή 4/11/11
παραστάσεις:-
οι παραστάσειςολοκληρώθηκαν τιμή εισιτηρίου:
Κανονικό 12,οο€ & Φοιτητικό 8,οο€ διάρκεια παράστασης:
75'
5
"Το
ημερολόγιο του Αδάμ και της Εύας"
του
Μαρκ Τουέιν
Ένα
χειροποίητο, απολαυστικό, μιούζικαλ «τσέπης» που αποτελεί μια
πρωτότυπη και ανατρεπτική εκδοχή της γνωστής ιστορίας των
Πρωτόπλαστων, φιλτραρισμένη μέσα από την σαρκαστική ματιά του
Μαρκ Τουέιν.
Ο ιδιοφυής
Αμερικανός λογοτέχνης εμπνέεται από τον βιβλικό μύθο και
ανασυνθέτει την συνάντηση του πρώτου άνδρα και της πρώτης
γυναίκας από καταβολής κόσμου, για να καταγράψει με τη μορφή
ημερολογίου, και με απολαυστικά ζουμερές λεπτομέρειες, τις
πρώτες τους εμπειρίες και... τα επακόλουθά τους. Άλλοτε με
χιούμορ και άλλοτε με τρυφερότητα, ο Τουέιν ταξιδεύει στον χώρο
και τον χρόνο και παρακολουθεί τους ήρωές του, από τα πρώτα τους
βήματα στον Κήπο της Εδέμ μέχρι τη σύγχρονη Νέα Υόρκη,
αναζητώντας τα αίτια της ανεξάντλητης διαμάχης των δύο φύλων,
αλλά ταυτόχρονα και το μυστικό, σχεδόν θεϊκό εκείνο συστατικό
που μπορεί να ενώσει βαθιά δυο ανθρώπινες ψυχές με τα αιώνια και
ακατάλυτα δεσμά της αγάπης. Η παράσταση
σκηνοθετημένη από την Λίλλυ Μελεμέ με πρωτότυπη μουσική και
τραγούδια από τις Παράξενες Μέρες, και χορογραφίες της Μόνικας
Κολοκοτρώνη, ακροβατεί με ορθάνοιχτο βλέμμα και ψυχή,
ανάμεσα στο γέλιο και το δάκρυ, χωρίς να χάνει ούτε λεπτό το
δαιμόνιο χιούμορ του.
Η παράσταση είναι αφιερωμένη σε όλες
εκείνες τις γοητευτικές ή αδέξιες «πρώτες μας φορές» που κάποτε
διψάμε να ξαναζήσουμε και άλλοτε πασχίζουμε να ξεπεράσουμε,
αλλά, σίγουρα, αξίζει να θυμόμαστε.
έναρξη
παραστάσεων:
από
Τρίτη 20/12/11 τελευταία παράσταση: Τρίτη 28 Φεβρουαρίου
2012 παραστάσεις: Δευτέρα & Τρίτη 21:15 τιμή εισιτηρίου:Κανονικό 13,5ο€ & Φοιτητικό
10,οο€ διάρκεια παράστασης:
100'
μία
& μοναδική περφόμανς
την Τετάρτη 1/2/2012
- και για αγγλόφωνους
6«Η
Μέρκελ έρχεται»
"Angela goes
Utopia"
Το πρόσωπο που ηγείται της γερμανικής πολιτικής, βρίσκεται σε
κρίση.
Ένα σατυρικό alter ego της Μέρκελ επιδιώκει την επαφή
με την ελληνική πραγματικότητα. Τα στοιχεία που συνθέτουν την
πολιτική θα οδηγήσουν τη Μέρκελ μέσα σε αυτό το πείραμα.
Κρυμμένη πίσω από τη μάσκα του εαυτού της η Άνγκελα Μέρκελ
συμβουλεύεται και οδηγείται μπροστά στο κοινό από έναν
εικονολήπτη. Ο συνήθης πολιτικός της λόγος μετατρέπεται σε μια
αντιπαράθεση για τα διάφορα προβλήματα της ύπαρξής μας. Με τη
βοήθεια μιας ελληνίδας ψυχολόγου, η γερμανίδα καγκελάριος
βρίσκεται στην ουτοπική θέση να συζητά τις διαφορετικές
πραγματικότητες μέσα στις οποίες ζούμε, τα γεγονότα, τα όνειρα
και τις αξίες καθώς και τη δυσκολία να τα πραγματοποιήσουμε.
The face on top of the german politics
is in a crisis. A satirical alter ego of Merkel likes to get in
touch with the greek reality. The elements that politics are
made of will lead Merkel through this experiment. Behind a mask
of herself Angela Merkel is leaded and advised by a camera
operator in front of the audience. Her usual political speech
transforms into a debate about different issues of our
existence. Supported by a greek psychologist the german
Chancellor finds herself in the utopian position of discussing
our different realities, facts and dreams, values and the
difficulty to live.
με την
υποστήριξη του ΥΠΠΟ Η
Παράσταση αυτή προτάθηκε για τα βραβεία του Αθηνοράματος το 2008
(καλύτερης παράστασης, μουσικής και φωτισμών) και απέσπασε το 3ο
βραβείο για τους φωτισμούς
28
"Η
Οφηλία είναι έγκυος"ΙΑΝ -
ΑΠΡ 2008(σκηνή
Φουαγιέ)
"Ο
Τζόνι Πήρε Τ’ Όπλο του"
του Dalton Trumbo
ΜΑΙ 2006
(Black Box)
διασκευή για το θέατρο: Bradley Rand Smith Απόδοση-Σκηνοθεσία: Ζωή Ζάννα Φωτισμοί:
Jean Michel
Perrenoud ΣχεδιασμόςΉχου:
Σπύρος Κόκκας Τον
Τζο Μπόναμ ερμήνευσε ο ηθοποιός: Τάσος Ιορδανίδης
21
"Ποτέ
μην Κολυμπάς Μόνος"
του
Daniel Mac Ivor
ΦΕΒ-ΜΑΙ
2006
(Κεντρική Σκηνή)